Το «Πείραμα της Φιλαδέλφειας» και τα ταξίδια στο χρόνο

0
24


Πολλοί μιλούν για το λεγόμενο «Πείραμα της Φιλαδέλφειας», που έγινε το 1943 με σκοπό την πρόκληση αορατότητας στο αμερικανικό…
αντιτορπιλικό Eldridge DE-173. Κάποιοι λένε ότι το πείραμα αυτό προκάλεσε την τηλεμεταφορά του σκάφους 200 μίλια νοτιότερα, αλλά με οδυνηρές επιπτώσεις στο πλήρωμα του. Σύμφωνα με τα δεδομένα της Νέας Φυσικής είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ένα πείραμα τύπου Φιλαδέλφειας;

Το «Πείραμα της Φιλαδέλφειας» ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα που μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον πριν πολλά χρόνια. Διάβασα αρκετά για το εν λόγω πείραμα, μάλιστα είχα δει και τα σχετικά ντοκιμαντέρ. Έκπληξη μου είχε προκαλέσει τότε ότι το αμερικανικό αντιτορπιλικό Eldridge DE-173 δωρίθηκε αργότερα στην Ελλάδα που το περιέλαβε στον στόλο της. Πραγματικά, κάποιοι ανέφεραν ότι το πείραμα αυτό προκάλεσε την τηλεμεταφορά του σκάφους 200 μίλια νοτιότερα. Αν αυτό έχει γίνει δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω, αφού παρά τις όποιες προσπάθειες μου δεν κατέληξα, σαν Στράτος Θεοδοσίου, σε κάτι συγκεκριμένο. Τώρα αν αυτά βασίζονται σε κάποιες ακραίες εφαρμογές της Θεωρίας της Σχετικότητας σχετικά με τη Βαρύτητα ή στις θεωρίες του περίφημου Σέρβου φυσικού Τέσλα, δεν μπορώ με βεβαιότητα να σας πως.

• Κατά πόσο είναι εφικτό ένα ταξίδι στον χρόνο; Το Σύμπαν που μας περιβάλλει επιτρέπει κάτι τέτοιο;

Ταξίδι στον χρόνο. Μια ουτοπία ή μια πραγματικότητα; Μήπως το ταξίδι στον χρόνο έχει να κάνει με τις περίφημες σκουληκότρυπες των Αϊνστάιν-Ρόζεν; Μήπως στο πλαίσιο του Σύμπαντος που θα προκύψει μ’ αυτόν τον τρόπο ο χρόνος και ο χώρος, όπως τους αντιλαμβάνεται η ανθρώπινη εμπειρία και λογική παύουν να υπάρχουν; Τότε, είναι σαφές ότι στον νέο αυτόν χώρο ένας φανταστικός ταξιδιώτης μπορεί να μεταπηδά θεωρητικά -προσοχή θεωρητικά λέω- άπειρες φορές στο παρελθόν ή στο μέλλον, χωρίς να διανύει καμιά χρονική ή χωρική απόσταση! Αυτό είναι ένα καταπληκτικό συμπέρασμα που δίνει γένεση στις πιο «τρελές» σκέψεις μας! Ωστόσο, πάντα θεωρητικά μιλώντας, στο παράλληλο αυτό Σύμπαν που θα προκύψει μέσω της τετραδιάστατης γέφυρας Αϊνστάιν-Ρόζεν, η μάζα ενός αστεριού μπορεί να μεταφερθεί και πάλι στο δικό μας Σύμπαν μέσω μιας αντιδιαμετρικής σημειακής ανωμαλία του νέου Σύμπαντος, που οι αστροφυσικοί ονόμασαν λευκή οπή και έτσι να εμφανιστεί σε χώρο και χρόνο άσχετο με αυτόν της εξαφάνισής της.
Επομένως, θεωρητικά, τα πάντα είναι δυνατόν να συμβούν σ’ αυτό που ονομάσαμε Σύμπαν και το οποίο μας περιβάλλει.

Είναι πολύ ωραίο να μπορούμε να συζητάμε έστω και θεωρητικά αυτή τη στιγμή, επιστημονικά αποδεδειγμένα πράγματα, τα οποία σε άλλες εποχές φάνταζαν απίθανες ιστορίες ευφάνταστων μυθιστοριογράφων.

• Στο βιβλίο του Έννοιες του Χώρου (2001) ο Max Jammer αναφέρει: «Τα υπερφυσικά φαινόμενα τα οποία επιδεικνύονται από τους πνευματιστές στις διάφορες συγκεντρώσεις τους ερμηνεύονται με βάση την υπόθεση μιας τέταρτης διάστασης». Έχει σχέση η Τέταρτη Διάσταση με τη λεγόμενη Μεταφυσική; Υπάρχει μήπως μια «υπερβατική Φυσική» που είναι «Μεταφυσική»;

Ουσιαστικά το βιβλίο του Max Jammer «Έννοιες του Χώρου» αναφέρεται στην εξέλιξη των ιδεών περί χώρου. Αρχικά μιλάει για την εννοιολογική κατασκευή του χώρου σύμφωνα με τη σύγχρονη επιστήμη και στην τετραδιαστατικότητα του χωροχρόνου, ενώ γράφει για το γεγονός ότι η ιδέα μιας τέταρτης διάστασης έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους πνευματιστικούς κύκλους αιώνες πριν. Αναφέρεται στον Χένρι Μουρ και στην πνευματιστική του σύλληψη το apissitudo essentialis.

Αν τώρα το υπερφυσικό έχει σχέση με το μεταφυσικό, η δική μου άποψη είναι ότι μετα-φυσικό θεωρείται κάθε τι που βρίσκεται μετά τη φυσική (αυτή, όμως, που γνωρίζουμε σήμερα). Δηλαδή μετά τη φυσική που διδάσκουμε και είναι γραμμένη στα αντίστοιχα βιβλία, διότι μετά λίγα χρόνια αυτό που τώρα ονομάζουμε μεταφυσικό πιθανότατα θα μπορεί να εξηγηθεί από την τότε φυσική και θα πάψει να θεωρείται κάτι πέρα και μετά από αυτή, άρα μετα-φυσικό.

Δεν ξέρω αν γίνομαι σαφής. Εκείνο που θέλω να πω είναι ότι η αλματώδης ανάπτυξη της φυσικής και της συνδεδεμένης με αυτήν τεχνολογίας θα εξηγήσει πράγματα που σήμερα πιθανώς μας φαίνονται «εξωπραγματικά» και τότε θα φαντάζουν ως τετριμμένα θέματα ρουτίνας και άκρως φυσιολογικά. Εδώ, ήδη από το 1880, ο J. K. Zollner, τότε καθηγητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, έγραφε άρθρα με τίτλο Υπερβατική Φυσική (Transcendentale Physic), γεγονός που δείχνει ότι εμείς οι αστρονόμοι έχουμε την τάση να ασχολούμαστε και να εξηγούμε έστω και διαισθητικά το «λεγόμενο» υπερβατικό ή μεταφυσικό!

Περιοδικό Strange, τεύχος 93, Noέμβριος 2006, (συνέντευξη στον Γιώργο Στάμκο)
Πηγή



[ΠΗΓΗ]

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ