Γενέθλια στην παραλία!

0
94

Επιτέλους καλοκαίριασε και η παραλία είναι ο απόλυτος προορισμός σε κάθε
εκδοχή της. Για μπάνιο, για καφέ, για ποτό, για βόλτα και…. για γενέθλια! Γιατί
όχι;

– Μαμά,
τι θα κάνουμε φέτος στα γενέθλια μου;

– Τι
σκέφτεσαι να κάνουμε, παιδί μου;

– Θέλω
να καλέσω τους φίλους μου, μόνο αγόρια, όχι τα κορίτσια, και να φάμε πίτσες ή
σουβλάκια, να παίξουμε αλλά δεν θέλω να είμαστε μέσα στο σπίτι. Μεγάλωσα πια!
Άσε που κάνει και ζέστη!

– Που μπορούμε να πάμε;

–  Στη
θάλασσα!

– Στη
θάλασσα;

– Ναι,
στη θάλασσα! Μια χαρά θα περάσετε. Θα κάνετε μπάνιο, δεν θα ζεσταινόσαστε, θα
είμαστε έξω από το σπίτι, θα παραγγείλουμε να φάτε πίτσες και σουβλάκια, και όλα
θα είναι μια χαρά! Θα έρθουν και οι γονείς τους να κάτσουμε, να μιλήσουμε, να
γνωριστούμε καλύτερα, και όλα θα είναι σούπερ! Τι λες;

– Δεν
μου ακούγεται καθόλου κακή ιδέα. Συμφωνώ!

– Και
σκέφτηκα και κάτι ακόμα καλύτερο. Θα μιλήσω στο φίλο μου το Στέλιο που είναι
δάσκαλος θαλασσίων σπορ να σας μάθει να κάνετε σανίδα, σκιμ, σερφ. Τι λες; Θα
πάμε στην παραλία που έχει τη σχολή.

– Ουαου!
Δηλαδή θα ανέβουμε πάνω σε σανίδα; Και θα κάνουμε σερφ όπως αυτοί στις ταινίες
και…

Σε αυτό το σημείο τον άφησα να μονολογεί και να οραματίζεται πως είναι
σερφάς σε κάποια παραλία της
California, σκίζει τα κύματα και στην παραλία βρίσκονται παραταγμένες καλλίγραμες
κοπέλες που τον κοιτάζουν με θαυμασμό (είμαστε και στην εφηβεία, βλέπετε).
Φυσικά, υπάρχει και η εκδοχή απλά να φαντάζεται ότι σερφάρει με τους φίλους
του, πέφτουν, ξανασηκώνονται, αστειεύονται… ανυπέρβλητη η φαντασία του εφήβου!
Το ραντεβού κλείστηκε. Η μέρα επιλέχτηκε. Τα προσκλητήρια ετοιμάστηκαν,
μοιράστηκαν και η αναμονή του εορτασμού της μεγάλης μέρας των γενεθλίων που θα
έρχονταν ταυτόχρονα με το επιστέγασμα του τέλους της σχολικής εξεταστικής
περιόδου έδωσε μεγαλοπρέπεια στο γεγονός.     
 
Η εντολή του γιου ήταν ρητή! «Δεν θέλω να ετοιμάσεις τίποτα. Ούτε φαγητά,
ούτε τίποτα. Δεν είμαι πια μωρό!», μου είπε. 
Οπότε όπως καταλαβαίνετε… ήταν τα πιο ξεκούραστα γενέθλια που διοργάνωσα
ποτέ!
Και η μεγάλη μέρα ήρθε. Σηκωθήκαμε από το πρωί,
μαζέψαμε τις πετσέτες και τα μαγιώ μας και φτάσαμε στην παραλία. Ξαπλώστρες,
καρέκλες και τραπέζι μας περίμεναν καθότι ήμασταν και πρώτοι πρωινοί επισκέπτες
πράγμα που μας βοήθησε να οργανωθούμε καλύτερα στην παραλία.
Αμέσως ενημέρωσα το εστιατόριο του Beach bar για τις
προθέσεις μου και για το προσδοκώμενο μενού, όπου με καθησύχασαν και με
βοήθησαν να επιλέξω το «μενού». Αρχικά, καφεδάκια και κρύο τσάι για να
ξυπνήσουμε και όταν έρθει η μεσημεριανή ώρα, ποικιλία κρεατικών και θαλασσινών,
μπυρίτσες για τους μεγάλους, αναψυκτικά για τα παιδιά. Τόσο απλά! Όσο για την
τούρτα; Παγωτά από το ψυγείο!

Οι καλεσμένοι άρχισαν να καταφτάνουν και επί τόπου ξεχύθηκαν στη θάλασσα.
Μπάνιο, μπάνιο ξανά, σανίδες, κο
ύραση και πείνα, φαγητό, ξεκούραση, και θάλασσα
ξανά. Χαλαρές βόλτες στην ακτή, μυστικά που τα παίρνει το κύμα μακριά.

Οι γονείς καμαρώναμε τα πιτσιρίκια που μεγάλωσαν κι εμάς που ωριμάσαμε και
χαλαρώσαμε. Αχ, έτσι είναι τα παιδιά, νομίζεις ότι θα μείνουν για πάντα μικρά,
αγωνιάς, προσπαθείς, παλεύεις, και μια μέρα τα βλέπεις να διαλέγουν το δικό
τους δρόμο κι απλά κάθεσαι λίγο παραπέρα να καμαρώνεις το αποτέλεσμα των
προσπαθειών σου όλα αυτά τα χρόνια κι ας λένε αυτά ότι τα κατάφεραν μόνοι τους.
Ας είναι! 

Να είσαι πάντα καλά, μωρό μου, ευτυχισμένος και να καταφέρνεις στη ζωή σου
ό,τι θες!
Tip: Πρόταση για εντυπωσιακή τούρτα παγωτό από τα χεράκια σας θα βρείτε εδώ

Φιλιά, Φωτεινούλα

ΠΗΓΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ